Nazywam si\u0119 Marian Machinek. Jestem Orzeszaninem, a wi\u0119c \u015al\u0105zakiem – z wielkim przywi\u0105zaniem do moich rodzinnych stron, ale te\u017c z jednoznacznie polskim sercem; katolickim ksi\u0119dzem i cz\u0142onkiem zgromadzenia zakonnego Misjonarzy \u015awi\u0119tej Rodziny; oraz nauczycielem akademickim na Wydziale Teologii Uniwersytetu Warmi\u0144sko-Mazurskiego w Olsztynie.<\/p>\n
Urodzi\u0142em si\u0119 w roku 1960, w kt\u00f3rym powstali „Czerwono-Czarni”, odby\u0142a si\u0119 premiera filmu „Krzy\u017cacy”, opublikowano jedn\u0105 z moich ulubionych m\u0142odzie\u0144czych ksi\u0105\u017cek „Znaczy kapitan”Karola Olgierda Borchardta, a tak\u017ce mia\u0142y miejsce zamieszki w obronie krzy\u017ca w Nowej Hucie, gdzie p\u00f3\u017aniej stan\u0105\u0142 ko\u015bci\u00f3\u0142 „Arka Pana”. W roku mojego urodzenia Orzesze by\u0142o jeszcze wiosk\u0105 i dopiero od 1962 r.. uzyska\u0142o prawa miejskie. Sp\u0119dzi\u0142em w Orzeszu pierwszych 19 lat mojego \u017cycia – a\u017c do wst\u0105pienia do Zgromadzenia Misjonarzy \u015awi\u0119tej Rodziny (\u015bluby wieczyste – 1983 r; \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie 1986 r.). Im starszy jestem, z tym wi\u0119kszym sentymentem wracam do moich stron rodzinnych, do krajobraz\u00f3w i zau\u0142k\u00f3w Orzesza…<\/p>\n
Tym, co sobie szczeg\u00f3lnie ceni\u0119 z tego pierwszego okresu mojego \u017cycia, jest – obok mi\u0142o\u015bci moich wspania\u0142ych rodzic\u00f3w, siostry i brata – przyja\u017a\u0144 moich kilku kumpli z podstaw\u00f3wki, kt\u00f3ra trwa po dzi\u015b dzie\u0144, ale tak\u017ce grono przyjaci\u00f3\u0142 i dobrych znajomych z czas\u00f3w, gdy uczy\u0142em si\u0119 w I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cym im. Powsta\u0144c\u00f3w \u015al\u0105skich w Rybniku. W czasie licealnym przez trzy lata mocno uczestniczy\u0142em w aktywno\u015bciach 6. Harcerskiej Dru\u017cyny \u017beglarskiej im. komandora Zbigniewa Przybyszewskiego w Rybniku: sp\u0142ywach, kursach i obozach \u017ceglarskich i rejsach. Tam te\u017c po raz pierwszy us\u0142ysza\u0142em nazwisko ks. Franciszka Blachnickiego – za\u0142o\u017cyciela Ruchu \u015awiat\u0142o-\u017bycie. Fascynacja duchowo\u015bci\u0105 tej wsp\u00f3lnoty wierz\u0105cych katolik\u00f3w na zawsze zabarwi\u0142a moje \u017cycie duchowe. Czas liceum by\u0142 te\u017c czasem, gdy pojawi\u0142a si\u0119 pasja, kt\u00f3ra pozostaje \u017cywa a\u017c po dzi\u015b dzie\u0144: w\u0119drowanie, szczeg\u00f3lnie po g\u00f3rach.<\/p>\n
S\u0105 jeszcze inne ma\u0142e pasje. Jedn\u0105 jest muzyka. R\u00f3\u017cna: rozrywkowa i powa\u017cna, od Boba Dylana, poprzez piosenki „z krainy \u0142agodno\u015bci” a\u017c po niezwyk\u0142e dzie\u0142a Edwarda Griega, no i prosty tradycyjny jazz z ulic Nowego Orleanu (Tuba Skinny!) albo rozmarzone \u0142agodne rytmy bossanovy (Baila Nova). Ale tak\u017ce prosta muzyka z gitar\u0105, \u015bpiewana z innymi na studenckich wyprawach lub spotkaniach ze znajomymi. Inn\u0105 pasj\u0105 s\u0105…\u00a0 ozdobne ro\u015bliny zielone, kt\u00f3rych jest pe\u0142no w ka\u017cdym pomieszczeniu mojego mieszkania. Ciekawe, bo w czasach m\u0142odo\u015bci powierzenie mi opieki nad jak\u0105kolwiek ro\u015blin\u0105 oznacza\u0142o jej niechybny koniec…. \u00a0<\/p>\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Nazywam si\u0119 Marian Machinek. Jestem Orzeszaninem, a wi\u0119c \u015al\u0105zakiem – z wielkim przywi\u0105zaniem do moich rodzinnych stron, ale te\u017c z jednoznacznie polskim sercem; katolickim ksi\u0119dzem i cz\u0142onkiem zgromadzenia zakonnego Misjonarzy \u015awi\u0119tej Rodziny; oraz nauczycielem akademickim na Wydziale Teologii Uniwersytetu Warmi\u0144sko-Mazurskiego w Olsztynie. Urodzi\u0142em si\u0119 w roku 1960, w kt\u00f3rym powstali „Czerwono-Czarni”, odby\u0142a si\u0119 premiera filmu … <\/p>\n