Wielki Post jest czasem, w kt\u00f3rym wielu ludzi \u2013 nawet tych nieszczeg\u00f3lnie religijnych \u2013 przypomina sobie o konieczno\u015bci zachowania w\u0142a\u015bciwej miary. Spod tej sterty rzeczy, dozna\u0144, wra\u017ce\u0144, korzy\u015bci i przyjemno\u015bci, kt\u00f3re si\u0119 nazbiera\u0142y w \u017cyciu, trzeba si\u0119 wreszcie jako\u015b wydoby\u0107. Gdy je gromadzimy, nie zwracamy uwagi na to, \u017ce potrafi\u0105 si\u0119 kumulowa\u0107, potrafi\u0105 urosn\u0105\u0107 do rangi powa\u017cnej przeszkody w rozwoju duchowym. Orientujemy si\u0119 dopiero wtedy, gdy jest ich zbyt wiele, gdy staj\u0105 si\u0119 obci\u0105\u017ceniem.<\/p>\n
Chrze\u015bcijanie wiedzieli o tym zawsze, dlatego te\u017c zwyczaj poszczenia, czyli odmawiania sobie tego, co przy zachowaniu w\u0142a\u015bciwej miary jest dobre, nale\u017cy do istotnych praktyk duchowo\u015bci chrze\u015bcija\u0144skiej. Taka praktyka mo\u017ce ponownie przywr\u00f3ci\u0107 cz\u0142owiekowi wolno\u015b\u0107. W\u015br\u00f3d \u015bwi\u0119tych nie brak os\u00f3b oddanych surowej pokucie. Niekt\u00f3re ich praktyki s\u0105 dzisiaj trudne do zrozumienia. Inne wydaj\u0105 si\u0119 nie tylko przesadzone, ale nawet szkodliwe. Inne znowu zdaj\u0105 si\u0119 pochodzi\u0107 z wykrzywionego nastawienia do rzeczywisto\u015bci ziemskiej, kt\u00f3ra sama w sobie nie jest po prosty z\u0142em, gdy\u017c odzwierciedla m\u0105dry i dobry plan Stw\u00f3rcy. Plan ten jest wprawdzie naznaczony pi\u0119tnem grzechu pierworodnego, nawet ta okoliczno\u015b\u0107 nie jest jednak w stanie zniwelowa\u0107 jego fundamentalnej dobroci. Po zastosowaniu g\u0119stego sita, dzi\u0119ki kt\u00f3remu zostan\u0105 odsiane praktyki i nastawienia niezrozumia\u0142e i niew\u0142a\u015bciwe, pozostaje mocny impuls do podj\u0119cia postu, do ograniczenia lub nawet czasowej rezygnacji z czego\u015b, co w sumie nie jest z\u0142e, ale w czym trudno jest nam zachowa\u0107 umiar.<\/p>\n
Ciekawie m\u00f3wi na ten temat Jezus w Ewangelii \u0141ukaszowej (21, 34): Uwa\u017cajcie na siebie, aby wasze serca nie by\u0142y oci\u0119\u017ca\u0142e wskutek ob\u017carstwa, pija\u0144stwa i trosk doczesnych<\/em>. Z w\u0142a\u015bciw\u0105 sobie otwarto\u015bci\u0105 Jezus nazywa obszary, kt\u00f3re zazwyczaj dotkni\u0119te s\u0105 wad\u0105 nieumiarkowania. Brak miary w jedzeniu i picu mo\u017ce odbi\u0107 si\u0119 fatalnie na zdrowiu \u2013 to wszyscy wiemy. Ale jest w tych s\u0142owach Jezusa co\u015b, czego przy powierzchownej lekturze tego tekstu nie dostrzegamy. Najpierw warto zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 na efekt nadmiaru konsumowania. Gdy Jezus m\u00f3wi o oci\u0119\u017ca\u0142ym sercu, z pewno\u015bci\u0105 nie nawi\u0105zuje do kategorii medycznych. \u201eSerce\u201d jest w Ewangeliach ekwiwalentem sumienia, tego najg\u0142\u0119bszego wymiaru naszej samo\u015bwiadomo\u015bci, w kt\u00f3rym powstaj\u0105 nasze najskrytsze marzenia, uk\u0142adane s\u0105 nasze \u017cyciowe plany i wreszcie podejmowane s\u0105 nasze \u017cyciowe decyzje. Serce to po prostu sumienie. Oci\u0119\u017ca\u0142e sumienie \u2013 to sumienie nieskore i niezdolne do podejmowania \u017cyciowych wyzwa\u0144, niech\u0119tne do oceny rzeczywisto\u015bci w kategoriach dobra i z\u0142a. Oci\u0119\u017ca\u0142e sumienie nie prowadzi ju\u017c cz\u0142owieka, ale jedynie pasywnie reaguje na to, co si\u0119 wydarza, przy czym te jego reakcje bywaj\u0105 nierzadko rozmyte i wykrzywione. Nadmierna konsumpcja szkodzi nie tylko zdrowiu cia\u0142a, ale prowadzi do duchowej kapitulacji i niemocy.<\/p>\n Jest jeszcze inny w\u0105tek, o kt\u00f3rym m\u00f3wi Jezus: obok ob\u017carstwa i pija\u0144stwa jako sprawc\u00f3w oci\u0119\u017ca\u0142ego serca, dodany zostaje trzeci element, kt\u00f3ry \u2013 trzeba przyzna\u0107 \u2013 brzmi dosy\u0107 dziwnie: troski doczesne. Jezus zapewne nie ma tu na my\u015bli tych zwyczajnych trosk, dzi\u0119ki kt\u00f3rym mo\u017cemy ogarn\u0105\u0107 nasz\u0105 codzienno\u015b\u0107. Bez rozs\u0105dnego planowania naprz\u00f3d, bez racjonalnej kalkulacji przychod\u00f3w i wydatk\u00f3w, bez odrobiny d\u0142ugofalowego planu, w \u017cyciu pojawia si\u0119 chaos. St\u0105d takie troski, chocia\u017c doczesne, mog\u0105 si\u0119 okaza\u0107 niezb\u0119dne. Ale jest wiele takich, kt\u00f3re s\u0105 zb\u0119dne, a do tego potrafi\u0105 by\u0107 mocno destrukcyjne. Sytuacja pandemii ka\u017ce nam troszczy\u0107 si\u0119 o siebie i naszych bli\u017anich \u2013 i dop\u00f3ki zachowujemy w tym rozs\u0105dek, jest to dobra troska. Ale sytuacja ta sprawia tak\u017ce, \u017ce wkrada si\u0119 w serce g\u0142\u0119boki l\u0119k o przysz\u0142o\u015b\u0107. To jest troska, kt\u00f3ra bardzo szybko ogarnia ca\u0142a nasz\u0105 \u015bwiadomo\u015b\u0107, zagarnia nasze si\u0142y i czas. Wyobra\u017ania podpowiada nam nieustannie nowe scenariusze przysz\u0142o\u015bci, przy czym l\u0119k ka\u017ce sk\u0142ania\u0107 si\u0119 bardziej do tych katastroficznych. \u0179r\u00f3d\u0142em natr\u0119tnej troski mog\u0105 te\u017c by\u0107 konsumowane bez umiaru informacje medialne. Bardzo wiele z nich ma kr\u00f3tki \u017cywot \u2013 s\u0105 czasami nieprawdziwe, cz\u0119sto niepe\u0142ne, tendencyjne i wyolbrzymione, ale emocje, kt\u00f3re potrafi\u0105 wzbudzi\u0107, \u017cyj\u0105 ju\u017c znacznie d\u0142u\u017cej. Uczucia l\u0119ku, frustracji, przygn\u0119bienia, w\u015bciek\u0142o\u015bci, niech\u0119ci, nie\u017cyczliwo\u015bci i zazdro\u015bci, potrafi\u0105 ca\u0142kowicie zdominowa\u0107 \u017cycie. Staj\u0105 si\u0119 wtedy dok\u0142adnie takimi doczesnymi troskami, o kt\u00f3rych m\u00f3wi\u0142 Jezus. Nie pozwalaj\u0105 sumieniu prowadzi\u0107 cz\u0142owieka w codzienno\u015bci, gdy\u017c czyni\u0105 je oci\u0119\u017ca\u0142ym.<\/p>\n Wielki Post powinien by\u0107 wi\u0119c nie tylko postem od nadmiaru jedzenia i picia, np. od s\u0142odyczy i alkoholu (co nie jest niewa\u017cne!), ale tak\u017ce postem od nadmiernych trosk. A w zwi\u0105zku z tym, by\u0107 mo\u017ce tak\u017ce postem od nadmiernego korzystania z medi\u00f3w. B\u00f3g chce nas obdarzy\u0107 swoim pokojem tak\u017ce w tym nie\u0142atwym czasie pandemii\u2026<\/p>\n Ks. Marian Machinek MSF<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Wielki Post jest czasem, w kt\u00f3rym wielu ludzi \u2013 nawet tych nieszczeg\u00f3lnie religijnych \u2013 przypomina sobie o konieczno\u015bci zachowania w\u0142a\u015bciwej miary. Spod tej sterty rzeczy, dozna\u0144, wra\u017ce\u0144, korzy\u015bci i przyjemno\u015bci, kt\u00f3re si\u0119 nazbiera\u0142y w \u017cyciu, trzeba si\u0119 wreszcie jako\u015b wydoby\u0107. Gdy je gromadzimy, nie zwracamy uwagi na to, \u017ce potrafi\u0105 si\u0119 kumulowa\u0107, potrafi\u0105 urosn\u0105\u0107 do … <\/p>\n