Tym, co rzuca si\u0119 w oczy w opisach ukazania si\u0119 Zmartwychwsta\u0142ego, jest ten mentalny szablon, zgodnie z kt\u00f3rym funkcjonuj\u0105 umys\u0142y Aposto\u0142\u00f3w i przyjaci\u00f3\u0142 Jezusa. Najlepiej jest to widoczne w opowiadaniu o uczniach id\u0105cych do Emaus (\u0141k 24, 13-35). Uczniowie sprawiaj\u0105 wra\u017cenie, jakby na dobre pogodzili si\u0119 z tym, \u017ce \u015bmier\u0107 Jezusa jest i pozostanie niezmiennym faktem i w zwi\u0105zku z tym ich przygoda z Nim ostatecznie si\u0119 sko\u0144czy\u0142a. Rozs\u0105dek nakazuje, by zorganizowa\u0107 sobie \u201e\u017cycie po Jezusie\u201d. I w sumie trudno mie\u0107 im to za z\u0142e. Tak zareagowa\u0142by w ich sytuacji ka\u017cdy, kto po pocz\u0105tkowym szoku wskutek wydarze\u0144 Wielkiego Pi\u0105tku, zaczyna powoli my\u015ble\u0107 o swoim dalszym \u017cyciu i pr\u00f3buje je sobie na nowo urz\u0105dzi\u0107.<\/p>\n
W rozmowie z Nieznajomym, kt\u00f3rego id\u0105cy do Emaus uczniowie nie s\u0105 w stanie rozpozna\u0107, ujawnia si\u0119 stan ich umys\u0142\u00f3w. Obydwaj s\u0105 zgodni co do tego, \u017ce Jezus z Nazaretu by\u0142 kim\u015b niezwyk\u0142ym. Okre\u015blaj\u0105 go jako wielkiego proroka, wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cego si\u0119 niezwyk\u0142ymi czynami i jeszcze bardziej niezwyk\u0142ym nauczaniem. Jednocze\u015bnie jednak nie s\u0105 w stanie ukry\u0107 swego rozczarowania. To \u201ewi\u0119cej\u201d, czego si\u0119 spodziewali, nie spe\u0142ni\u0142o si\u0119 i \u2013 tego s\u0105 ca\u0142kowicie pewni \u2013 ju\u017c si\u0119 nie spe\u0142ni. Jezus z Nazaretu nale\u017cy do przesz\u0142o\u015bci: ich osobistej przesz\u0142o\u015bci, o kt\u00f3rej b\u0119d\u0105 opowiada\u0107 jeszcze przez wiele lat, ale te\u017c do przesz\u0142o\u015bci \u015bwiata, kt\u00f3ra poprzez Jego \u015bmier\u0107 zosta\u0142a ostatecznie zamkni\u0119ta. W\u0142a\u015bnie ta pewno\u015b\u0107 ostatecznej pora\u017cki Jezusa i Jego nauki sta\u0142a si\u0119 dla tych dw\u00f3ch uczni\u00f3w czym\u015b w rodzaju ich prywatnego dogmatu; swego rodzaju my\u015blowym ca\u0142unem, kluczem interpretacyjnym, kt\u00f3ry od tej pory b\u0119dzie decydowa\u0142 o sposobie rozumienia zar\u00f3wno przesz\u0142ych, jak i tera\u017aniejszo\u015bci. Ich umys\u0142y s\u0105 do tego stopnia pogr\u0105\u017cone w rozczarowaniu, \u017ce nawet wiadomo\u015b\u0107 o tym, \u017ce On \u017cyje, nie robi na nich wi\u0119kszego wra\u017cenia. Nie tylko nie czuj\u0105 potrzeby, by sprawdzi\u0107 prawdziwo\u015b\u0107 informacji o zmartwychwstaniu dostarczonej przez kobiety, ale traktuj\u0105 j\u0105 jako co\u015b przera\u017caj\u0105cego. Wie\u015b\u0107 o zmartwychwstaniu Jezusa narusza ich prywatny dogmat, zgodnie z kt\u00f3rym o wiele bardziej racjonalnie jest my\u015ble\u0107 o Nim jako o zmar\u0142ym. Ich nowy, naznaczony rezygnacj\u0105 i rozczarowaniem klucz interpretacyjny stanowi skuteczn\u0105 zapor\u0119 nawet dla s\u0142\u00f3w samego Jezusa, kt\u00f3ry towarzysz\u0105c im w drodze do Emaus pr\u00f3buje wyja\u015bnia\u0107 sens odnosz\u0105cych si\u0119 do Niego dawnych proroctw. Dopiero Jezusowy gest \u0142amania chleba rozdziera zas\u0142on\u0119, w jak\u0105 spowite by\u0142y ich umys\u0142y.<\/p>\n
Podobny schemat wy\u0142ania si\u0119 z lektury opis\u00f3w ukazania si\u0119 Zmartwychwsta\u0142ego Marii Magdalenie. Ona tak\u017ce ma sw\u00f3j prywatny dogmat: kto\u015b wykrad\u0142 cia\u0142o Jezusa i nale\u017cy dowiedzie\u0107 si\u0119, kto to m\u00f3g\u0142 zrobi\u0107. R\u00f3wnie\u017c w jej przypadku Zmartwychwsta\u0142y musi niejako od zewn\u0105trz rozbi\u0107 ten schemat, kt\u00f3ry uniemo\u017cliwia spotkanie z Nim w nowy spos\u00f3b. Jezus czyni to, nie jak w przypadku uczni\u00f3w w Emaus, przez gest, ale poprzez s\u0142owo, wypowiadaj\u0105c jej imi\u0119.<\/p>\n
Paradoksalnie w\u0142a\u015bnie ta tak jaskrawo widoczna w ewangelicznych opisach niemo\u017cno\u015b\u0107 przyj\u0119cia nowiny o zmartwychwstaniu czyni je tak wiarygodnymi. Jest w tych opisach jednak tak\u017ce ostrze\u017cenie, kt\u00f3re odnosi si\u0119 do wierz\u0105cych wszystkich czas\u00f3w. Codzienno\u015b\u0107 jest w stanie niepostrze\u017cenie wytworzy\u0107 w nas nasze prywatne klucze interpretacyjne, spowi\u0107 nasze umys\u0142y ca\u0142unem, kt\u00f3rzy mo\u017ce sta\u0107 si\u0119 skuteczn\u0105 przeszkod\u0105 w przyj\u0119ciu prawdy o zmartwychwstaniu Jezusa. I jak w przypadku uczni\u00f3w zmierzaj\u0105cych do Emaus, prawda o zmartwychwstaniu Chrystusa mo\u017ce by\u0107 wprawdzie obecna w naszym umy\u015ble, jednak nie odgrywa\u0107 \u017cadnej roli w naszej codzienno\u015bci. Mo\u017ce by\u0107 czym\u015b w rodzaju pobo\u017cnego sloganu, kt\u00f3ry nale\u017cy do naszego duchowego \u201eumeblowania\u201d, ale nie ma \u017cadnego wp\u0142ywu na nasze codzienne wybory. Mo\u017cna \u017cy\u0107 Chrystusem jako przesz\u0142o\u015bci\u0105, wspomnieniem. Pokusa takiego podej\u015bcia jest szczeg\u00f3lnie silna w takich czasach, jak czasy pandemii. Ta ponura rzeczywisto\u015b\u0107, trwaj\u0105ca ju\u017c wiele miesi\u0119cy, wydaje si\u0119 ca\u0142kowicie rz\u0105dzi\u0107 \u015bwiatem i \u017cyciem poszczeg\u00f3lnych ludzi, odsuwaj\u0105c perspektyw\u0119 wiary na dalszy plan.<\/p>\n
Tymczasem prawda o zmartwychwstaniu Chrystusa dopiero wtedy rozb\u0142y\u015bnie swoim prawdziwym blaskiem, je\u015bli zacznie pulsowa\u0107 w tera\u017aniejszo\u015bci, jako najistotniejszy czynnik naszej samo\u015bwiadomo\u015bci i naszych codziennych wybor\u00f3w. Wtedy rozerwane zostaj\u0105 oplataj\u0105ce umys\u0142 ca\u0142uny, rozbite zostaj\u0105 wykrzywione klucze interpretacyjne i pe\u0142ne rezygnacji prywatne dogmaty. To w\u0142a\u015bnie one sprawiaj\u0105, \u017ce cz\u0142owiek sk\u0142ania si\u0119 ku temu, by urz\u0105dzi\u0107 si\u0119 w \u017cyciu tak, jakby zmartwychwstanie Chrystusa nale\u017ca\u0142o wy\u0142\u0105cznie do przesz\u0142o\u015bci.<\/p>\n
W spontanicznej homilii wyg\u0142oszonej w Niedziel\u0119 Paschaln\u0105 2021 papie\u017c Franciszek powiedzia\u0142: Siostro i bracie, pomy\u015blmy troch\u0119, ka\u017cdy z nas niech pomy\u015bli o swoich problemach, o chorobach, kt\u00f3re przeszed\u0142 i o tych, kt\u00f3re kto\u015b z twoich bliskich teraz prze\u017cywa, o wojnach, o ludzkich nieszcz\u0119\u015bciach. I po prostu, pokornym g\u0142osem, bez tych kwiat\u00f3w, jedynie przed Bogiem i wobec samego siebie powiedz: nie wiem, jak si\u0119 to potoczy i sko\u0144czy, ale jestem pewien, pewna, \u017ce Chrystus zmartwychwsta\u0142 i na to stawiam wszystko!<\/strong><\/em><\/p>\n \u00a0 \u00a0<\/em><\/p>\n Ks. Marian Machinek MSF<\/p>\n\n\n <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Tym, co rzuca si\u0119 w oczy w opisach ukazania si\u0119 Zmartwychwsta\u0142ego, jest ten mentalny szablon, zgodnie z kt\u00f3rym funkcjonuj\u0105 umys\u0142y Aposto\u0142\u00f3w i przyjaci\u00f3\u0142 Jezusa. Najlepiej jest to widoczne w opowiadaniu o uczniach id\u0105cych do Emaus (\u0141k 24, 13-35). Uczniowie sprawiaj\u0105 wra\u017cenie, jakby na dobre pogodzili si\u0119 z tym, \u017ce \u015bmier\u0107 Jezusa jest i pozostanie niezmiennym … <\/p>\n