Pa\u017adziernik w Polsce to czas, w kt\u00f3rym jesie\u0144 mocno ju\u017c zaznacza swoje panowanie. Przebarwione li\u015bcie zachwycaj\u0105, szczeg\u00f3lnie w s\u0142oneczne dni, kiedy \u015bwiat robi si\u0119 bajecznie kolorowy. Jednak po pierwszych przymrozkach li\u015bcie szybko opadaj\u0105, pozostawiaj\u0105c nagie ga\u0142\u0119zie drzew. Jest to z jednej strony czas nadci\u0105gaj\u0105cej jesiennej szarugi \u2013 mrocznych, mglistych i nasyconych zimn\u0105 wilgoci\u0105 dni. Czas, w kt\u00f3rym cz\u0142owiek niemal intuicyjnie chowa si\u0119 w cieple domu, a przys\u0142owiowa fili\u017canka gor\u0105cej herbaty staje si\u0119 niemal\u017ce nieod\u0142\u0105cznym towarzyszem. Ale pa\u017adziernik to tak\u017ce czas zbierania owoc\u00f3w, kt\u00f3re nieraz dopiero teraz osi\u0105gaj\u0105 swoj\u0105 pe\u0142n\u0105 dojrza\u0142o\u015b\u0107, a co za tym idzie \u2013 tak\u017ce po\u017c\u0105dany wygl\u0105d, zapach i smak.<\/p>\n
<\/p>\n
Jesienne nastroje i dojrza\u0142e owoce\u2026 To jest inspiracja, za kt\u00f3r\u0105 pobieg\u0142y moje my\u015bli, kiedy zastanawia\u0142em si\u0119, jaki ma by\u0107 pa\u017adziernikowy temat miesi\u0105ca w tym roku. Owoc pojawia si\u0119 dopiero w wyniku d\u0142ugiego procesu, kt\u00f3ry od samego pocz\u0105tku nie jest pozbawiony zagro\u017ce\u0144: wiosenne przymrozki, kt\u00f3re potrafi\u0105 uszkodzi\u0107, a czasem nawet zniszczy\u0107 kwiaty, letnie susze lub nadmierne deszcze, kt\u00f3re potrafi\u0105 op\u00f3\u017ani\u0107, a nawet zniweczy\u0107 proces kszta\u0142towania si\u0119 owoc\u00f3w, choroby lub paso\u017cyty, kt\u00f3re mog\u0105 zniszczy\u0107 owoc, zanim dojrzeje. Mimo tych zagro\u017ce\u0144 ro\u015bliny maj\u0105 swoj\u0105 naturaln\u0105 odporno\u015b\u0107 i taktyk\u0119 radzenia sobie z tymi wyzwaniami i w wielu przypadkach proces dojrzewania ko\u0144czy si\u0119 ostatecznie sukcesem i prowadzi do powstania owocu. Ale jednocze\u015bnie dojrzewanie owocu oznacza jakby ostatni akt \u017cycia ro\u015bliny, po kt\u00f3rej pogr\u0105\u017ca si\u0119 ona w letargu, w czym\u015b w rodzaju \u015bmierci. Li\u015bcie opadaj\u0105, \u017cycie zastyga, ca\u0142a witalno\u015b\u0107 zdaje si\u0119 obumiera\u0107. Ponure jesienne nastroje, pochmurne, ciemne dni i ch\u0142\u00f3d jeszcze bardziej pog\u0142\u0119biaj\u0105 to wra\u017cenie \u015bmierci.<\/p>\n
Ca\u0142a ta jesienna refleksja mo\u017ce sta\u0107 si\u0119 swego rodzaju \u201eprzypowie\u015bci\u0105\u201d o duchowym losie cz\u0142owieka. Jesie\u0144, kt\u00f3ra nie tylko kojarzy si\u0119 w\u0142a\u015bnie z zadum\u0105 i jest czasem, w kt\u00f3rym ponury nastr\u00f3j, a nawet depresyjne stany cz\u0119\u015bciej nawiedzaj\u0105 ludzi, mo\u017ce by\u0107 jednak tak\u017ce czasem, w kt\u00f3rym cz\u0142owiek intensywniej przypatruje si\u0119 swojej duchowej kondycji.<\/p>\n
Rytm przyrody ma wiele wsp\u00f3lnego z \u017cyciem duchowym. Je\u017celi tylko cz\u0142owiek stara si\u0119 \u017cy\u0107 \u015bwiadomie i \u015bwiadomie kszta\u0142towa\u0107 swoje wn\u0119trze, b\u0119dzie prze\u017cywa\u0142 bardzo r\u00f3\u017cne stany ducha. Szczeg\u00f3lnie na pocz\u0105tku duchowej drogi b\u0119dzie dominowa\u0142o g\u0142\u0119bokie do\u015bwiadczenie rado\u015bci, podobne do tej ferii kolorowych, cudownie przebarwionych i l\u015bni\u0105cych w s\u0142o\u0144cu li\u015bci. Nie na darmo Biblia m\u00f3wi o Bogu jako o tym, kt\u00f3ry nawiedza nas jak \u201ez wysoka Wschodz\u0105ce S\u0142o\u0144ce, by sta\u0107 si\u0119 \u015bwiat\u0142em dla tych, co w mroku i cieniu \u015bmierci mieszkaj\u0105, aby nasze kroku skierowa\u0107 na drog\u0119 pokoju (\u0141k 1, 78-79). Praktyka codziennej modlitwy jest wtedy czym\u015b oczywistym, wspania\u0142ym czasem spotkania z kochaj\u0105cym Bogiem i dlatego cz\u0142owiek ma wra\u017cenie, \u017ce spr\u0119\u017cystym krokiem zmierza ku Niemu. Jednak bywaj\u0105 te\u017c dni pe\u0142ne duchowych mgie\u0142, a nawet duchowo ponure, jak jesienna szaruga. W takich czasach nie wolno pozwoli\u0107, by ten owoc, kt\u00f3ry w cz\u0142owieku dojrzewa, zosta\u0142 zniszczony. Jedn\u0105 z najwa\u017cniejszych cn\u00f3t w \u017cyciu duchowych jest postawa, kt\u00f3r\u0105 mo\u017cna by nazwa\u0107 \u015bwi\u0119tym uporem. Cz\u0142owiek zaczyna duchowo dojrzewa\u0107 jedynie wtedy, gdy uniezale\u017cnia swoj\u0105 praktyk\u0119 duchow\u0105 od chwilowych nastroj\u00f3w, od zewn\u0119trznych i wewn\u0119trznych pog\u00f3d i niepog\u00f3d. Ten \u015bwi\u0119ty up\u00f3r stanowi skuteczny \u015brodek chroni\u0105cy od wszelkich toksyn i czynnik\u00f3w zaburzaj\u0105cych duchowy rozw\u00f3j.<\/p>\n
Czasem przychodz\u0105 wielkie pr\u00f3by, podobne do ostrej duchowej zimy, gdy cz\u0142owiek jakby wchodzi\u0142 w obszar w \u015bmierci. S\u0105 to momenty, w kt\u00f3rych prawdziwe staj\u0105 si\u0119 s\u0142owa \u015bw. Paw\u0142a dotycz\u0105ce konsekwencji chrztu: \u201eUmarli\u015bcie bowiem i wasze \u017cycie jest ukryte z Chrystusem w Bogu\u201d (Kol 3,3). Pojawia si\u0119 wtedy bardzo sugestywna pokusa, \u017ce wiara umar\u0142a; \u017ce by\u0142a wprawdzie na pocz\u0105tku czym\u015b radosnym i poci\u0105gaj\u0105cym, ale potem zmniejsza\u0142a si\u0119, a\u017c w ko\u0144cu bezpowrotnie zgas\u0142a; wypali\u0142a si\u0119. I dlatego trzeba ostatecznie opu\u015bci\u0107 to z\u0142udzenie i przej\u015b\u0107 do \u015bwiata mniej skomplikowanego, jak si\u0119 na pocz\u0105tku wydaje \u2013 wiecznie zielonego i s\u0142onecznego, w kt\u00f3rym ju\u017c nikt si\u0119 takimi bzdurami jako wiara w Boga nie zajmuje. Je\u017celi cz\u0142owiek ulegnie tej pokusie, jego rozw\u00f3j duchowy zatrzymuje si\u0119, marnieje lub wyradza si\u0119 i zaczyna przyjmowa\u0107 dziwaczne kszta\u0142ty.<\/p>\n
Jak istniej\u0105 pory roku i prawa natury, na kt\u00f3re nie mamy wp\u0142ywu, tak samo istniej\u0105 prawa rozwoju duchowego, kt\u00f3re nie zosta\u0142y ustalone przez cz\u0142owieka. W obszarze j\u0119zyka angielskiego nadano im nieco myl\u0105c\u0105, ale w sumie trafn\u0105 nazw\u0119 \u201espiritual physics\u201d \u2013 \u201educhowa fizyka\u201d. Ka\u017cdy, kto powa\u017cnie anga\u017cuje si\u0119 w sw\u00f3j duchowy rozw\u00f3j, b\u0119dzie do\u015bwiadcza\u0142 na r\u00f3\u017cnych etapach swojego \u017cycia tego duchowego falowania, tych duchowych p\u00f3r roku, kt\u00f3rych cech\u0105 s\u0105 r\u00f3\u017cne nastroje i wewn\u0119trzne odczucia. Kto nie chc\u0119 zgodzi\u0107 si\u0119 na to, \u017ce w \u017cyciu duchowym, obok wspania\u0142ych s\u0142onecznych dni, s\u0105 tak\u017ce czasy s\u0142oty, mgie\u0142, ch\u0142odu i pozornej \u015bmierci, nie b\u0119dzie si\u0119 w stanie rozwija\u0107. I tak r\u00f3\u017cne nastroje i odczucia, jakie ogarniaj\u0105 cz\u0142owieka w jesienne dni, mog\u0105 przypomnie\u0107 mu o czym\u015b o wiele g\u0142\u0119bszym, od czego ostatecznie zale\u017cy jego los.<\/p>\n
Ks. Marian Machinek MSF<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Pa\u017adziernik w Polsce to czas, w kt\u00f3rym jesie\u0144 mocno ju\u017c zaznacza swoje panowanie. Przebarwione li\u015bcie zachwycaj\u0105, szczeg\u00f3lnie w s\u0142oneczne dni, kiedy \u015bwiat robi si\u0119 bajecznie kolorowy. Jednak po pierwszych przymrozkach li\u015bcie szybko opadaj\u0105, pozostawiaj\u0105c nagie ga\u0142\u0119zie drzew. Jest to z jednej strony czas nadci\u0105gaj\u0105cej jesiennej szarugi \u2013 mrocznych, mglistych i nasyconych zimn\u0105 wilgoci\u0105 dni. Czas, … <\/p>\n