Cz\u0142owiek ma niezwyk\u0142\u0105 zdolno\u015b\u0107 do przyzwyczajania si\u0119. Pokazuje si\u0119 ona w szczeg\u00f3lny spos\u00f3b wtedy, gdy okoliczno\u015bci \u017cyciowe zmieniaj\u0105 si\u0119 nagle na mniej pomy\u015blne lub nawet dramatyczne. Po pierwszym szoku i zam\u0119cie bardzo szybko pojawia si\u0119 nowa normalizacja, a to, co jeszcze niedawno wydawa\u0142o si\u0119 zupe\u0142nie nie do zniesienia, zostaje na tyle wpisane w samo\u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce staje si\u0119 cz\u0119\u015bci\u0105 codzienno\u015bci i ju\u017c tak nie szokuje. Tak by\u0142o w czasie pandemii, tak te\u017c jest w odniesieniu do wojny w Ukrainie. Chocia\u017c krwawe walki tocz\u0105 si\u0119 nadal i nadal gin\u0105 tam ludzie, to jednak w Polsce \u017cycie zaczyna si\u0119 znowu toczy\u0107 normalnie. Dotyczy to nie tylko Polak\u00f3w, ale \u2013 przynajmniej w cz\u0119\u015bci \u2013 tak\u017ce uchod\u017ac\u00f3w z Ukrainy, szczeg\u00f3lnie tych, kt\u00f3rych najbli\u017csi nie s\u0105 bezpo\u015brednio zaanga\u017cowani w dzia\u0142ania wojenne lub znajduj\u0105 si\u0119 poza aktualnymi obszarami, na kt\u00f3rych toczy si\u0119 wojna. Si\u0142a przyzwyczajenia nie na darmo bywa okre\u015blana jako \u201edruga natura\u201d. Jest w tej umiej\u0119tno\u015bci integrowania rzeczy trudnych w swoj\u0105 codzienno\u015b\u0107 jaka\u015b naturalna zdolno\u015b\u0107 osoby ludzkiej. Psychika ludzka nie mog\u0142aby po prostu nieustannie \u017cy\u0107 na zbyt wysokich obrotach. Gdyby tak by\u0142o, wcze\u015bniej czy p\u00f3\u017aniej za\u0142amanie nerwowe by\u0142oby nieuchronnie. Jednak obok pozytywnego aspektu, jest w tej tendencji do przyzwyczajania si\u0119 do tego, co trudne, tak\u017ce aspekt negatywny. Jest nim zoboj\u0119tnienie.<\/p>\n
Otwarcie serc i dom\u00f3w dla wojennych uchod\u017ac\u00f3w z Ukrainy przez setki tysi\u0119cy polskich rodzin i instytucji by\u0142o rzeczywi\u015bcie fenomenem, kt\u00f3ry zdumia\u0142 \u015bwiat. Dzi\u0119ki temu uda\u0142o si\u0119 tak\u017ce zapobiec, przynajmniej w znacznej cz\u0119\u015bci, humanitarnej katastrofie, kt\u00f3r\u0105 nieuchronnie poci\u0105gn\u0119\u0142aby za sob\u0105 tak\u017ce ta wojna. Na razie wydaje si\u0119, \u017ce w wi\u0119kszo\u015bci przypadk\u00f3w to otwarcie na go\u015bci z Ukrainy trwa. Zawsze w takich masowych migracjach pojawiaj\u0105 si\u0119 jednak pojedyncze przyk\u0142ady egocentrycznych postaw ze strony gospodarzy, ale tak\u017ce roszczeniowych postaw ze strony go\u015bci. Jednak, jak na razie, s\u0105 to wypadki na tyle wyj\u0105tkowe, \u017ce nie uniewa\u017cniaj\u0105 tego pozytywnego wra\u017cenia, jakie dominuje. Og\u00f3lna ocena pozostaje: w pierwszym dniach i tygodniach tej wojny Polacy zdali egzamin z solidarno\u015bci. Aby mimo zm\u0119czenia i zniecierpliwienia przed\u0142u\u017caj\u0105c\u0105 si\u0119 sytuacj\u0105 kryzysow\u0105 tak mog\u0142o pozosta\u0107, potrzebna jest jednak dodatkowa motywacja. Mo\u017ce ona tak\u017ce p\u0142yn\u0105\u0107 z wiary.<\/p>\n
We fragmentach Ewangelii Janowej, w kt\u00f3rych Jezus m\u00f3wi o swoim nowym przykazaniu, o przykazaniu wzajemnej mi\u0142o\u015bci, wielokrotnie pojawia si\u0119 tak\u017ce wezwanie do wytrwa\u0142o\u015bci. Postawa mi\u0142o\u015b\u0107 bli\u017aniego mo\u017ce mie\u0107 w sobie wprawdzie spory \u0142adunek emocjonalny i taki \u0142adunek wsp\u00f3\u0142czucia i serdeczno\u015bci rzeczywi\u015bcie towarzyszy\u0142 aktywno\u015bci Polak\u00f3w na rzecz uchod\u017ac\u00f3w wojennych z Ukrainy. Jednak emocje to nie wszystko. Prawdziwa mi\u0142o\u015b\u0107 bli\u017aniego to nie jest jednorazowy zryw, ale wytrwa\u0142a i d\u0142ugotrwa\u0142a postawa, oparta o wielokrotnie ponawian\u0105 decyzj\u0119 woli o gotowo\u015bci okazania pomocy potrzebuj\u0105cym. Dlatego Jezus zaprasza do wytrwa\u0142o\u015bci: \u201eJak mnie umi\u0142owa\u0142 Ojciec, tak i Ja was umi\u0142owa\u0142em. Trwajcie w mi\u0142o\u015bci mojej! Je\u015bli b\u0119dziecie zachowywa\u0107 moje przykazania, b\u0119dziecie trwa\u0107 w mi\u0142o\u015bci mojej<\/em> [\u2026].<\/em> To jest moje przykazanie, aby\u015bcie si\u0119 wzajemnie mi\u0142owali, jak ja Was umi\u0142owa\u0142em\u201d<\/em> (J 15, 9-10. 12). Prawdziwa mi\u0142o\u015b\u0107 bli\u017aniego idzie zawsze w parze z wytrwa\u0142o\u015bci\u0105, a ta \u2013 z cierpliwo\u015bci\u0105, gotowo\u015bci\u0105 do znoszenia przeciwno\u015bci, a tak\u017ce z postaw\u0105, kt\u00f3r\u0105 tradycja katolicka okre\u015bla jako d\u0142ugomy\u015blno\u015b\u0107. Wed\u0142ug \u015bw. Tomasza z Akwinu te cnoty (czyli sta\u0142e postawy) nale\u017c\u0105 do kardynalnej cnoty m\u0119stwa. Kto je posiada, potrafi panowa\u0107 nad zniech\u0119ceniem i nie b\u0119dzie si\u0119 szybko cofa\u0142 przed przeszkodami w realizacji zamierzonego dobra. Cnoty te nie tylko zapobiegaj\u0105 temu, \u017ce opanuje cz\u0142owieka smutek i zniech\u0119cenie, ale tak\u017ce podtrzymuj\u0105 gotowo\u015b\u0107 do tego, by aktywnie mierzy\u0107 si\u0119 z trudno\u015bciami.<\/p>\n Dopiero z takim nastawieniem pomoc \u015bwiadczona bli\u017anim, w tym przypadku szczeg\u00f3lnie uchod\u017acom z Ukrainy, b\u0119dzie nie tylko emocjonalna, ale tak\u017ce skuteczna, nie tylko hojna, ale i roztropna, nie tylko chwilowa, ale i d\u0142ugotrwa\u0142a. By\u0107 mo\u017ce to w\u0142a\u015bnie mo\u017ce by\u0107 cennym, chocia\u017c nie zamierzonym darem tych ludzi dla nas: ich obecno\u015b\u0107 z jednej strony pokazuje nam braki w naszej moralnej motywacji, z drugiej za\u015b sk\u0142ania nas do tego, by\u015bmy starali si\u0119 im zaradzi\u0107. Sw\u00f3j charakter mo\u017cna wprawdzie kszta\u0142towa\u0107 poprzez to, \u017ce cz\u0142owiek sam okre\u015bla i podejmuje zadania do wykonania i je konsekwentnie realizuje. Jednak takie podej\u015bcie ma pewn\u0105 wad\u0119: cz\u0142owiek sk\u0142ania si\u0119 ku temu, by \u201eskroi\u0107\u201d sobie warunki pracy nad sob\u0105 na swoj\u0105 w\u0142asn\u0105 miar\u0119. Dopiero to, co przynosi realne \u017cycie, czyli to, co nie jest od nas zale\u017cne i nie zosta\u0142o przez nas zaplanowane, a co dodatkowo zaburza nasze utarte zwyczaje i styl \u017cycia, konfrontuje nas z naszymi prawdziwymi motywacjami i stanem naszego wn\u0119trza. W\u0142a\u015bnie w takiej sytuacji, jak ta obecna, mo\u017cemy dowiedzie\u0107 si\u0119 prawdy o sobie, o tym, jacy naprawd\u0119 jeste\u015bmy i o naszej sile woli. To \u017cycie codzienne wyznacza prawdziwie wa\u017cne zadania do wykonania i stwarza przeszkody, kt\u00f3re nale\u017cy pokona\u0107. W\u0142a\u015bnie w taki spos\u00f3b powstaje Bo\u017cy cz\u0142owiek \u2026.<\/p>\n Ks. Marian Machinek MSF<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Cz\u0142owiek ma niezwyk\u0142\u0105 zdolno\u015b\u0107 do przyzwyczajania si\u0119. Pokazuje si\u0119 ona w szczeg\u00f3lny spos\u00f3b wtedy, gdy okoliczno\u015bci \u017cyciowe zmieniaj\u0105 si\u0119 nagle na mniej pomy\u015blne lub nawet dramatyczne. Po pierwszym szoku i zam\u0119cie bardzo szybko pojawia si\u0119 nowa normalizacja, a to, co jeszcze niedawno wydawa\u0142o si\u0119 zupe\u0142nie nie do zniesienia, zostaje na tyle wpisane w samo\u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce … <\/p>\n