Zazwyczaj kolejna w\u0142asna rocznica urodzin jest dniem, w kt\u00f3rym cz\u0142owiek u\u015bwiadamia sobie up\u0142ywaj\u0105cy czas. Koniec roku kalendarzowego jest chyba jednak jeszcze bardziej sugestywnym wyzwalaczem refleksji dotycz\u0105cej czasu. Jest w Biblii wspania\u0142y poemat na temat czasu, sformu\u0142owany przez jednego z najwi\u0119kszych sceptyk\u00f3w w\u015br\u00f3d autor\u00f3w ksi\u0105g biblijnych \u2013 Koheleta (Koh 3, 1-17). Dla czytelnika zakotwiczonego w mentalno\u015bci pierwszych dw\u00f3ch dekad XXI w., a wi\u0119c ery wszechogarniaj\u0105cego Internetu, wszystkomaj\u0105cych smartfon\u00f3w, wsz\u0119dzie dolatuj\u0105cych tanich linii lotniczych oraz powszechnie dost\u0119pnych towar\u00f3w us\u0142ugowych, a nawet luksusowych, tekst ten musi by\u0107 doprawdy irytuj\u0105cy. Kohelet w ca\u0142ej swej niefrasobliwo\u015bci o\u015bwiadcza, \u017ce \u201ewszystko ma sw\u00f3j czas i jest wyznaczona godzina na wszystkie sprawy pod niebem\u201d (Koh 3, 1). Na wszystko jest czas \u2013 m\u00f3wi kto\u015b, kto musia\u0142 sp\u0119dza\u0107 tygodnie, przemierzaj\u0105c dystans, kt\u00f3ry wsp\u00f3\u0142czesny cz\u0142owiek mo\u017ce pokona\u0107 w dwie godziny; kto\u015b, kto czeka\u0142 niekiedy latami na wiadomo\u015b\u0107 od bliskich, kt\u00f3ra obecnie dociera do adresat\u00f3w w kilka sekund; kto\u015b, kogo zas\u00f3b wiedzy zmie\u015bci\u0142by si\u0119 zapewne w niewielkiej broszurze reklamowej wsp\u00f3\u0142czesnego supermarketu. Tylko \u017ce ten cz\u0142owiek zdawa\u0142 si\u0119\u2026 MIE\u0106 czas! Zapewne \u017cy\u0142 w przekonaniu, \u017ce wszystko, co go spotyka, dzieje si\u0119 po co\u015b i zapewne mia\u0142 wystarczaj\u0105co wiele pokory, by rozumie\u0107, \u017ce na wi\u0119kszo\u015b\u0107 wa\u017cnych spraw w swoim \u017cyciu nie ma wp\u0142ywu.<\/p>\n
Gdyby chcie\u0107 zapyta\u0107 o kr\u00f3tk\u0105 charakterystyk\u0119, kt\u00f3ra pasowa\u0142aby do wi\u0119kszo\u015bci wsp\u00f3\u0142cze\u015bnie \u017cyj\u0105cych ludzi, to pewnie mo\u017cna by\u0142oby powiedzie\u0107, \u017ce s\u0105 to istoty przekonane, \u017ce NIE MAJ\u0104 czasu. Wyra\u017cenie: \u201eNiestety, nie mam czasu!\u201d, wraz z podobnymi wyra\u017ceniami typu: \u201eMusz\u0119 jeszcze to zrobi\u0107 \u2013 i to na wczoraj\u201d, \u201eCh\u0119tnie, ale najpierw musz\u0119 zajrze\u0107 do mojego kalendarza\u201d czy te\u017c \u201eSorry, ale musz\u0119 ju\u017c lecie\u0107\u201d, wypowiadane z charakterystycznym g\u0142\u0119bokim westchnieniem, nale\u017c\u0105 do klasyki codziennej wsp\u00f3\u0142czesnej komunikacji. Kiedy si\u0119 jednak zastanowi\u0107 nad tym fenomenem, nie mo\u017cna si\u0119 oprze\u0107 wra\u017ceniu, \u017ce to powszechnie odczuwane poczucie braku czasu wcale nie zale\u017cy od epoki, w kt\u00f3rej si\u0119 \u017cyje i \u017ce cz\u0142owiek wcale nie jest w tej kwestii zupe\u0142nie bezbronny. Wystarczy pu\u015bci\u0107 wodze fantazji i wyobrazi\u0107 sobie cz\u0142owieka przysz\u0142o\u015bci, kt\u00f3ry b\u0119dzie by\u0107 mo\u017ce dysponowa\u0142 \u015brodkami komunikacji mentalnej bez konieczno\u015bci u\u017cywania jakichkolwiek urz\u0105dze\u0144, b\u0119dzie mia\u0142 by\u0107 mo\u017ce zdolno\u015b\u0107 teleportacji, a przynajmniej mo\u017cliwo\u015b\u0107 b\u0142yskawicznego przemieszczania si\u0119 na \u017cyczenie i b\u0119dzie mia\u0142 by\u0107 mo\u017ce indywidualny dost\u0119p do wiedzy, w por\u00f3wnaniu z kt\u00f3r\u0105 wsp\u00f3\u0142czesne biblioteki naukowe to makulatura. Czy kto\u015b taki wreszcie b\u0119dzie mia\u0142 poczucie, \u017ce MA czas? Z prawdopodobie\u0144stwem granicz\u0105cym z pewno\u015bci\u0105 mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce przeci\u0119tny przedstawiciel tego przysz\u0142ego ludzkiego spo\u0142ecze\u0144stwa b\u0119dzie dotkni\u0119ty plag\u0105 po\u015bpiechu w jeszcze wi\u0119kszym stopniu, ni\u017c pisz\u0105cy te s\u0142owa.<\/p>\n
Chocia\u017c ludzie r\u00f3\u017cnie prze\u017cywaj\u0105 sw\u00f3j czas, to jednak ka\u017cdy MA go tyle \u2013 24 godziny na dob\u0119. Reszta to kwestia nastawienia i gospodarowania czasem pracy i czasem wypoczynku. Jest oczywi\u015bcie wiele czynnik\u00f3w, stanowi\u0105cych czasoprzestrzenn\u0105 ram\u0119, w kt\u00f3rej komu\u015b przysz\u0142o \u017cy\u0107 i kt\u00f3ra mo\u017ce niekiedy mocno doskwiera\u0107. Tworz\u0105 j\u0105 ludzie, z kt\u00f3rymi si\u0119 \u017cyje i za kt\u00f3rych jest si\u0119 odpowiedzialnym, zadanie \u017cyciowe, jakie cz\u0142owiek wybra\u0142 i zwi\u0105zane z nimi obowi\u0105zki, ograniczenia zwi\u0105zane z kondycj\u0105 zdrowotn\u0105 i szereg innych faktor\u00f3w. Jednak mimo wszystkich determinant, ostatecznie poczucie czasu, jaki si\u0119 ma do dyspozycji zale\u017cy ode mnie, od moich oczekiwa\u0144, ambicji, przyzwyczaje\u0144, plan\u00f3w oraz tego, jak radz\u0119 sobie z oczekiwaniami otoczenia.<\/p>\n
I mo\u017ce si\u0119 okaza\u0107, \u017ce to z pocz\u0105tku tak dziwacznie brzmi\u0105ce zdanie Koheleta mo\u017ce stanowi\u0107 lekcj\u0119, kt\u00f3r\u0105 trzeba odrobi\u0107, by m\u00f3c ze spokojem stwierdzi\u0107, \u017ce na wszystkie sprawy (naprawd\u0119 istotne!) jest odpowiedni czas pod niebem. A te, na kt\u00f3re go nie starcza, s\u0105 nieistotne i mo\u017cna je spokojnie pozostawi\u0107. I by\u0107 mo\u017ce jest to dobra refleksja na pierwsze dni nowego roku, kiedy zmiana daty w kalendarzu daje cz\u0142owiekowi tak przyjemne z\u0142udzenie, \u017ce oto otrzyma\u0142o si\u0119 zupe\u0142nie nowy czas, ca\u0142y rok nowego czasu do dyspozycji.<\/p>\n
Marian Machinek MSF<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Zazwyczaj kolejna w\u0142asna rocznica urodzin jest dniem, w kt\u00f3rym cz\u0142owiek u\u015bwiadamia sobie up\u0142ywaj\u0105cy czas. Koniec roku kalendarzowego jest chyba jednak jeszcze bardziej sugestywnym wyzwalaczem refleksji dotycz\u0105cej czasu. Jest w Biblii wspania\u0142y poemat na temat czasu, sformu\u0142owany przez jednego z najwi\u0119kszych sceptyk\u00f3w w\u015br\u00f3d autor\u00f3w ksi\u0105g biblijnych \u2013 Koheleta (Koh 3, 1-17). Dla czytelnika zakotwiczonego w mentalno\u015bci … <\/p>\n