Luty 2020<\/p>\n
W dniu po\u015bwi\u0119conym osobom konsekrowanym, jakim jest corocznie 2 lutego \u2013 \u015bwi\u0119to Ofiarowania Pa\u0144skiego, ma\u0142a dziewczynka, po powrocie z ko\u015bcio\u0142a, pyta mam\u0119: \u201eA co to znaczy, \u017ce niekt\u00f3rzy ludzie s\u0105 konserwowani?\u201d. Mama odpowiada: \u201eNo bo Pan B\u00f3g chce, by si\u0119 nie zepsuli\u201d. W tej anegdocie zawarte jest ziarno prawdy, kt\u00f3re odnosi si\u0119 nie tylko do os\u00f3b konsekrowanych, ale te\u017c do ca\u0142ego Ko\u015bcio\u0142a. Ka\u017cdy ucze\u0144 Chrystusa ma by\u0107 sol\u0105 dla ziemi i \u015bwiat\u0142em dla \u015bwiata i b\u0119dzie m\u00f3g\u0142 pe\u0142ni\u0107 t\u0119 rol\u0119 tylko jako niezepsuty, pachn\u0105cy \u015bwie\u017co\u015bci\u0105 Ewangelii. Ale osoby oddane Bogu przez \u015bluby zakonne maj\u0105 mie\u0107 to zadanie wpisane w ka\u017cdy ich oddech i ka\u017cdy krok.<\/p>\n
Osoby konsekrowane by\u0142y w Ko\u015bciele, rzec by mo\u017cna, od zawsze, chocia\u017c w analizach historycznych pocz\u0105tki \u017cycia mniszego wi\u0105zane bywaj\u0105 z tzw. ojcami pustyni i takimi postaciami z prze\u0142omu III i IV w., jak Pachomiusz Starszy czy Antoni Wielki, a p\u00f3\u017aniej tak\u017ce Benedykt z Nursji. Z pozoru wydaje si\u0119, \u017ce \u017cycie konsekrowane w swoich rozlicznych formach, jakie powstawa\u0142y, zamiera\u0142y i od\u017cywa\u0142y na nowo na prze\u0142omie stuleci, toczy\u0142o si\u0119 zawsze jakby w cieniu g\u0142\u00f3wnego ko\u015bcielnego nurtu, ko\u015bcielnej polityki, jakby na drugim planie. Jednak baczne spojrzenie na histori\u0119 Ko\u015bcio\u0142a pokazuje, \u017ce ka\u017cda powa\u017cna reforma Ko\u015bcio\u0142a rozpoczyna\u0142a si\u0119 zawsze od reformy i o\u017cywienia \u017cycia zakonnego, ale te\u017c ka\u017cdy kryzys w Ko\u015bciele rozpoczyna\u0142 si\u0119 od os\u0142abienia i rozk\u0142adu tego \u017cycia.<\/p>\n
Osoby konsekrowane to ludzie dotkni\u0119ci jakim\u015b \u015bwi\u0119tym niepokojem, kt\u00f3ry nie bierze si\u0119 z l\u0119ku przed apokaliptyczn\u0105 katastrof\u0105, ale z fascynacji Ewangeli\u0105. S\u0105 to ludzie \u201epoderwani\u201d do wyruszenia w drog\u0119 przez s\u0142owo Jezusa, kt\u00f3re nie pozwala im na taki spos\u00f3b prze\u017cywania codzienno\u015bci, kt\u00f3ry przez ogromn\u0105 wi\u0119kszo\u015b\u0107 wierz\u0105cych jest uwa\u017cany za w\u0142a\u015bciwy i normalny. B\u00f3g chce mie\u0107 ludzi, kt\u00f3rzy nie tylko g\u0142osz\u0105, ale te\u017c pokazuj\u0105 Ewangeli\u0119 swoim \u017cyciem. B\u00f3g chce mie\u0107 ludzi, kt\u00f3rzy uczyni\u0105 swoim najwa\u017cniejszym zadaniem t\u0119 czujno\u015b\u0107, do kt\u00f3rej Jezus wielokrotnie wzywa\u0142 swoich uczni\u00f3w. Duchowa czujno\u015b\u0107 jest w Biblii okre\u015blona dwoma czasownikami. Pierwszy z nich to blep\u014d. S\u0142owo to oznacza po prostu \u201epatrze\u0107\u201d, ale tak\u017ce \u201emie\u0107 oczy otwarte, by\u0107 uwa\u017cnym\u201d. Drugi czasownik to gr\u0113gore\u014d, co oznacza \u201eby\u0107 czujnym, nie spa\u0107\u201d. Osoby konsekrowane s\u0105 w\u0142a\u015bnie po to, by z uwag\u0105, mi\u0142o\u015bci\u0105 i modlitw\u0105 towarzyszy\u0142y dziejom ludzko\u015bci i stanowi\u0142y dla niej nieustanne przypomnienie o Tym, kt\u00f3ry jest najwa\u017cniejszy.<\/p>\n
Je\u017celi ludzie konsekrowani \u017cyj\u0105 zgodnie z tym, co postanowili, gdy sk\u0142adali swoje \u015bluby zakonne, wtedy oczywi\u015bcie nieuchronnie pojawia si\u0119 ostry konflikt z tym, co nie jest Bo\u017ce, a co w Biblii jest okre\u015blone po prostu jako \u201e\u015bwiat\u201d. Chodzi nie o \u015bwiat jako taki, kt\u00f3ry przecie\u017c zaraz po stworzeniu zosta\u0142 przez samego Stw\u00f3rc\u0119 okre\u015blony jako dobry. Chodzi o to, co w odniesieniu cz\u0142owieka do innych i \u015brodowiska nie jest Bo\u017ce, bo zosta\u0142o sformatowane wed\u0142ug zupe\u0142nie innej, z\u0142ej miary. W sytuacji tego nieuchronnego konfliktu sprawdza si\u0119 to, co Jezus powiedzia\u0142 o swoich uczniach, modl\u0105c si\u0119 do swojego Ojca w niebie\u201d: Ja im przekaza\u0142em Twoje s\u0142owo, a \u015bwiat ich znienawidzi\u0142 za to, \u017ce nie s\u0105 ze \u015bwiata [\u2026] Oni nie s\u0105 ze \u015bwiata, jak i Ja nie jestem ze \u015bwiata (J 17, 14-15). Jak\u017ce cz\u0119sto jednak osoby konsekrowane s\u0105 bole\u015bnie konfrontowane z tym, \u017ce granica mi\u0119dzy Bo\u017cym a nie-Bo\u017cym \u015bwiatem nie przebiega gdzie\u015b na zewn\u0105trz nich, ale wiedzie dok\u0142adnie poprzez ich serca i umys\u0142y. Nosz\u0105 one w sobie jeszcze wiele z nie-Bo\u017cego \u015bwiata, kt\u00f3remu w porywie pierwszej mi\u0142o\u015bci wypowiedzia\u0142y pos\u0142usze\u0144stwo. Bole\u015bnie do\u015bwiadczaj\u0105, \u017ce w \u015bwiecie duchowym tak\u017ce istnieje co\u015b w rodzaju \u201egrawitacji\u201d, kt\u00f3ra \u015bci\u0105ga w d\u00f3\u0142, ku temu, co przyziemne; \u017ce u korzenia wielu motywacji istnieje niezwykle mocna spr\u0119\u017cyna egoizmu; pychy i pr\u00f3\u017cno\u015bci, nierzadko g\u0142\u0119boko ukryta, kt\u00f3ra naznacza i plami nawet naj\u015bwi\u0119tsze zamierzenia, plany, czyny i s\u0142owa. Nosz\u0105 sw\u00f3j skarb w naczyniach glinianych, aby mog\u0142o si\u0119 pokaza\u0107, \u017ce to, co naprawd\u0119 czyni ich sol\u0105 dla ziemi i \u015bwiat\u0142em dla \u015bwiata, nie jest jedynie efektem ich wysi\u0142k\u00f3w i zaanga\u017cowania, ale owocem dzia\u0142ania Bo\u017cej \u0142aski.<\/p>\n
Nieraz w historii i wsp\u00f3\u0142czesno\u015bci chrze\u015bcijanie musieli znosi\u0107 z\u0142o, kt\u00f3re przysz\u0142o z najbardziej niespodziewanej strony, w\u0142a\u015bnie od tych, kt\u00f3rzy mieli by\u0107 \u017cywymi znakami Ewangelii. Ile\u017c jednak razy klasztory okazywa\u0142y si\u0119 tak\u017ce \u201emiastami ucieczki\u201d, oazami \u017cycia, przywracaj\u0105cymi r\u00f3wnowag\u0119 i rado\u015b\u0107 zagubionym, poranionym i zdesperowanym ludziom. \u017bycie konsekrowane to szczeg\u00f3lny spos\u00f3b bycia chrze\u015bcijaninem. Trzeba prosi\u0107 Boga, by w \u015bwiecie zam\u0119tu, w kt\u00f3rym wszystko wydaje si\u0119 relatywne i w kt\u00f3rym nie ma ju\u017c \u017cadnych niezmiennych punkt\u00f3w odniesienia, otwiera\u0142 serca i umys\u0142y wielu m\u0142odych na to ciche, ale stanowcze zaproszenie Pana: \u201eChod\u017a za Mn\u0105\u201d\u2026<\/p>\n
Marian Machinek MSF<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Luty 2020 W dniu po\u015bwi\u0119conym osobom konsekrowanym, jakim jest corocznie 2 lutego \u2013 \u015bwi\u0119to Ofiarowania Pa\u0144skiego, ma\u0142a dziewczynka, po powrocie z ko\u015bcio\u0142a, pyta mam\u0119: \u201eA co to znaczy, \u017ce niekt\u00f3rzy ludzie s\u0105 konserwowani?\u201d. Mama odpowiada: \u201eNo bo Pan B\u00f3g chce, by si\u0119 nie zepsuli\u201d. W tej anegdocie zawarte jest ziarno prawdy, kt\u00f3re odnosi si\u0119 nie … <\/p>\n